Engine'in çalıştırdığı her Edit ve Write'tan sonra mod path'i okur. .json, .yml, .yaml, .toml, .env ya da .env.<name> dosyası parse edilir; diğer her dosyaya dokunulmaz.

JSON'ı mod kendisi parse eder, .env dosyası satır satır okunur: boş olmayan, comment olmayan ve KEY=value olmayan bir satır bulgudur, numarasıyla birlikte.

YAML ve TOML python3 ile parse edilir (yaml.safe_load ve tomllib.load), dosya path'i tek bir argv değeri olarak. python ya da modül yoksa o tür session boyunca atlanır ve bir satır bunu söyler.

Parse edilmeyen bir dosya iki kanala yazılır: model dosyayı ve hatayı adlandıran bir context notu alır, kişi ortak sidebar'ın stream'inde kırmızı bir kayıt alır, sidebar kapalıyken bir transcript satırı.

Sonraki bir edit aynı dosyayı tekrar parse edilir hale getirdiğinde duran kayıt temizlenir ve bir yeşil satır bunu söyler. O satır yalnız kişiye gider, çünkü düzeltmeyi model kendisi yapmıştır.

Mod hiçbir edit'i reddetmez. Dosya önce yazılır, sonra okunur.

Modelin kapatmadığı bir bulgu her main-loop turn sonunda tekrar ölçülür ve geriye kalan, bir sonraki prompt ile modele tek not olarak ulaşır:

config-parse: 1 file(s) still do not parse: package.json. Fix them.

Turn başına bir not, prompt başına değil. Bu olmasa bulgu bir kere, edit anında söylenir ve model onu unutmuşken pane'de dururdu. Siz yeni bir şey okumazsınız: pane zaten aynı bulguyu taşır.

deny modunda mod ayrıca, bir dosya parse edilmiyorken git commit, git push ve git merge komutlarını durdurur. Bir komutu durdurmadan önce her açık dosyayı tekrar parse eder, yani model onları düzelttiğinde komut kendiliğinden çalışır. Bir git commit yalnız kendi dosyalarından sorumludur: mod index'i okur (git diff --cached --name-only) ve commit açık dosyalardan hiçbirini tutmuyorsa çalışmasına izin verir, kaç bulgunun durduğunu söyleyen bir satırla. push ve merge hiçbir index okumaz, bu yüzden orada her bulgu durur. Kaçış yolu yoktur: --dry-run, --help ve diğer her komut geçer, ama bozuk bir dosyanın gerçek commit'i düzeltmeyi bekler. note varsayılandır ve hiçbir şeyi durdurmaz.

After each Edit or Write that the engine ran, the mod reads the path. A .json, .yml, .yaml, .toml, .env or .env.<name> file is parsed; every other file is left alone.

JSON is parsed by the mod itself, and a .env file is read line by line: a line that is not empty, a comment or KEY=value is the finding, with its number.

YAML and TOML are parsed by python3 (yaml.safe_load and tomllib.load), the file path as one argv item. When python or the module is missing, that kind is skipped for the session and one line says so.

A file that does not parse is written to two channels: the model gets a context note naming the file and the error, and the person gets a red entry in the shared sidebar's stream, or a transcript line where the sidebar is closed.

When a later edit makes the same file parse again, the standing entry is cleared and one green line says so. That line goes to the person only, because the model fixed it itself.

The mod never denies an edit. The file is written, then read.

A finding the model did not close is measured again at the end of each main-loop turn, and what is left reaches the model as one note with its next prompt:

config-parse: 1 file(s) still do not parse: package.json. Fix them.

One note per turn, not one per prompt. Without this the finding would be said once, at the edit, and then stand in the pane while the model forgot it. You read nothing new: the pane already carries the same finding.

In deny mode the mod also stops git commit, git push and git merge while a file does not parse. Before it stops one it parses every open file again, so the command runs by itself once the model fixed them. A git commit answers for its own files alone: the mod reads the index (git diff --cached --name-only) and lets the commit run when it holds none of the open files, with one line to you naming how many still stand. A push and a merge hold no index to read, so every finding stands there. There is no bypass: a --dry-run, a --help and every other command pass, but a real commit of a broken file waits for the fix. note mode is the default and stops nothing.